Medycyna Ortopedyczna wg. Cyriax`a skupia się na dokładnej diagnozie oraz zachowawczym leczeniu uszkodzeń tkanek miękkich oraz struktur stawowych narządu ruchu.



Metoda ta opiera się na dwóch głównych elementach:
• Najważniejsze to postawienie precyzyjnej diagnozy, otrzymanej dzięki przeprowadzeniu dokładnego badania pacjenta, na który składa się : szczegółowy wywiad, funkcjonalne oraz kliniczne badanie i dokładna palpacji obszaru bólowego.
• Po postawieniu właściwej diagnozy zostają dobrane odpowiednie techniki (dostosowane do osobowości, wieku pacjenta, typie, okresie trwania oraz lokalizacji uszkodzenia), które pozwalają uzyskać szybki efekt terapeutyczny i szybkie zwalczenie bólu.


Medycyna Ortopedyczna wg. Cyriax`a jest niezwykle ważną metodą, jeżeli chodzi o diagnozowanie uszkodzeń tkanek miękkich narządu ruchu, która umożliwia nam postawienie trafnej oraz obiektywnej diagnozy. Metoda ta znakomicie uzupełnia się z podejściem stosowanym w metodzie McKenziego oraz z technikami stosowanym w metodach Maitland`a, Kaltenborn`a i Mulligan`a.

W Metodzie Cyriax`a mamy kilka różnych sposobów leczenia do zaproponowania: głęboki masaż poprzeczny, manipulacje, mobilizacje, trakcje, infiltracje oraz iniekcje. Powyższe leczenie uzupełniane jest ćwiczeniami samodzielnie stosowanymi przez pacjenta w domu.

Koncepcja Mulligana zakłada:
• całkowitą bezbolesność podczas wykonywania technik mobilizacyjnych,
• powierzchnie stawowe obciążone są głównie siłą grawitacji;
• połączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie;
• stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu;
• wykonywanie odpowiedniej liczby powtórzeń procedury terapeutycznej;
• wykonywanie przez pacjenta samodzielnie w domu indywidualnie dobranych ćwiczeń.    


Stosowane techniki połączone z ruchem dają możliwość wykonywania ich u pacjentów przebywających na oddziałach szpitalnych, jak i leczonych ambulatoryjnie. Koncepcja dostarcza pacjentowi niezbędnych informacji dotyczących postępowania w okresie zaostrzenia choroby oraz wykonywania czynności dnia codziennego w sposób nieprowokujący wystąpienie objawów. Ważna jest też profilaktyka pacjenta w przypadku nawrotów choroby oraz przejęcia przez pacjenta części odpowiedzialności za proces leczenia.

Głównym atutem koncepcji Mulligana jest bezbolesność wykonywania terapii, co daje poczucie komfortu i bezpieczeństwa, zarówno pacjenta, jak i terapeuty. Stosowane są pozycje obciążenia ciężarem ciała bez uzyskiwania chwilowego odciążenia, które zwykle łagodzi objawy i występuje w innych metodach manualnych. Pacjent nie jest biernie poddawany terapii, lecz aktywnie w niej uczestniczy.